Infrastructuurwerken kunnen uitgevoerd worden ter bevordering van de bereikbaarheid van een gebied, beleving of recreatief medegebruik. Het gaat hier om het plaatsen van knuppelpaden, zitbanken, infoborden, bruggetjes, erosiebestrijdende maatregelen bij holle wegen, taluds maar ook de inrichting van speelpleinen en terreinen.

Een holle weg is een weg die veel dieper ligt dan het terrein aan weerskanten. De wegberm of het talud helt aan beide zijden af in de richting van de weg en is meestal grazig of met struiken en bomen begroeid. De schouder, boven op de berm, is een strook onbewerkt land tussen de rand van het talud en het naastliggende perceel. Erosie kan een probleem vormen in holle wegen. Als de grond van de bermen niet stevig genoeg wordt vastgehouden door plantenwortels, of als men de percelen naast de holle weg tot vlak tegen de rand van het talud bewerkt, dan bestaat het gevaar dat de grond wegspoelt of plots naar beneden zakt. Bijplanten op erosiegevoelige plekken en het plaatsen van wiepen kunnen hier een oplossing bieden.

Een knuppelpad (ook houtpad, knuppeldam, knuppelbrug, knuppelweg, paaltjesweg) wordt aangelegd door een moerasachtig terrein, zodat dit zonder problemen kan worden overgestoken. Het is een vehoogd stuk dat bestaat uit aan elkaar, dwars op het pad, gelegde dikke takken of (dunne) boomstronken (ook wel knuppels genaamd) of houten paaltjes. Het pad is het beste te vergelijken met een brug, zij het dat het geen of nauwelijks fundering heeft en op de grond ligt.

De ruimten waar kinderen ongestoord en veilig kunnen ravotten, worden steeds schaarser. Als er terreinen beschikbaar worden gesteld om in te richten als speelplein, dient dit op een doordachte manier te gebeuren. Men moet streven naar een kwalitatieve oplossing die de verschillende facetten van spelen (ontspanning, ontwikkeling, educatie, ...) in zich draagt en die de kinderen van verschillende leeftijden aanspreekt.